Genetik parmak izi: bir göz atış Understand article

Çeviri: Selin Pekel, Canbolat Gürses, Hikmet Geçkil (Department of Molecular Biology and Genetics, Inonu University). Televizyondaki popular dedektif dizilerinde, suçluları belirlemede genetik parmak izi yaygın olarak kullanılır. Sara Müller ve Heike Göllner-Heibült sahne gerisine bir…

Alex Mit/iStockphoto’nun
izniyle

İnsanları kendi genetik özelliklerine göre ayırma fikri yeni değil. 1900 yılında Karl Landsteinerw1 tarafından keşfedilen ABO kan grupları, adli tıpta ilk genetik belirleyici olarak kullanıldıktan sonra, Rhesus faktörü (1937) ve MN Kan grupları (1927) ile bu belirteçler tamamlandı.

Ancak eş zamanlı olarak üç kan grubunu analiz ettiğimiz zaman bile, yaklaşık olarak on kişiden biri aynı sonuçları verir ki bu durum kan naklini mümkün kılmaktadır. Fakat adli amaçlar için kullanılacaksa bu bir dejavantajdır. Çünkü sonuçlar kan örneğinizin şüpheli X’ten gelmediğini söyleyebilir, fakat size kan örneğinin şüpheli Y’den geldiğini de kabul edilebilir kesinlikte söylemez.

1970’ler ve 80’lerde kırmızı kan hücreleri ve kan serumunda farklı formlarda olan enzimler (izoenzimler)’in analizi ile ilerlemeler kaydedildi. Gerçekten şüpheliden gelen örneğin kesinliği analizi yapılacak protein sayısına (genellikle dört) bağlıydı. Biz bu kesinliğe ayrım gücü diyoruz. Bu birleşik tekniklerle sunulan ayrımın gücü 1:1000 idi. Bu oran 1:10 olan kan grubu analiz gücünden daha iyi olmakla birlikte hala yeterince iyi değildi. Daha iyi ayrım için, genetik bileşimimize daha yakından bakmamız gerekiyordu.

Genetik bileşimimiz – biz kimiz

Baz çiftlerinden
kromozomlara
(ölçeklenmemiş): DNA nasıl
paketlenir. Büyütmek için
resmin üzerine tıklayın

Darryl Leja’nın izniyle, NHGRI /
NIH

İnsan genomu 46 çift kromozomdan oluşur ve bunların 23’ü anneden, 23’ü babadan gelir. Bu yüzden her kromozomdan iki taneye (erkeklerdeki cinsiyet kromozomları hariç) ve böylece her genin iki kopyasına sahibiz.

Kromozomların temel bileşeni deoksiribonükleik asittir (DNA) olup, yaşam için ihtiyacımız olan proteinleri yapan bilgiyi içerir. Halbuki 3 milyar baz çiftimizin (bp) sadece yaklaşık %4’ü gerçekten proteinleri kodlamaktadır; geri kalan kısım ise kümelerde düzenlenmiş tekrar eden dizilerden oluşan ‘dolgulardır’. İki insanın DNA’sı karşılaştırılırsa çoğu benzer olmakla beraber bu tekrarlayan dizilerde geniş ölçüde bir çeşitlilik bulunur.

Farklı insanlar tekrarlayan bu dizilerin farklı sayılarına sahip olabilir. Bir insan spesifik bir DNA lokusunda (bölge) beş tekrara sahipken bir başka insan yedi tekrara sahip olabilir. Örneğin kandan ya da meniden alınan örnekleri kullanırken, birkaç DNA bölgesindeki tekrarlayan dizileri analiz edebiliriz. Bu analizi genetik parmak izi olarak adlandırırız. Parmak izleri gibi, genetik parmak izi bireyleri ayırmada kullanılabilir.

‘Genetik parmak izi’ (veya genetik profilleme) terimi yaygın olarak kullanılmasına rağmen, herkes bunun gerçekte iki çok farklı tekniği kapsadığının farkında değil (günümüzde sadece bir tanesi adli tıpta yaygın olarak kullanılmaktadır).

Erken genetik parmak izi: restriksiyon parça uzunluk polimorfizmi

Arno Bachert/pixelio.de’nin
izniyle

Genetik parmak izinde ilk method 1984’te Alec Jeffreysw2 tarafından keşfedildi. Jeffreys çeşitli sayıda art arda dizilmiş tekrarlayan DNA dizilerini kullandı (VNTR’ler; örneğin dizi D1S80, (AGGACCACCAGGAAGG)n). Tekrar başına 10-100 bp olan bu diziler, moleküler makas gibi çalışarak DNA’yı belirli bölgelerden (tanınma dizileri) kesen restriksiyon enzimleri kullanılarak incelenebilir. 6 bp’lik bir tanınma dizisi tüm genomumuzda yaklaşık 730 000 kez bulunacaktır.

Bunun anlamı, genomu bu tanıma dizisini tanıyan bir restriksiyon enzimiyle keserseniz çeşitli uzunluklarda yaklaşık 730 000 restriksiyon parçası elde edeceksiniz demektir. Bu, VNTR’lerin önemini ortaya koyae; belirli bir VNTR kümesinde tekrar sayıları bireyden bireye farklı olacağından, bireyler arsındaki restriksiyon parçası uzunlu da farklı olacaktır (Şekil 1). Bu olayı restriksiyon parça uzunluk polimorfizmi (RFLP) olarak adlandırmaktayız.
 

Şekil 1: İki farklı bireyin iki VNTR’i hakkındaki genel açıklama. Restriksiyon enzimleri (moleküler makaslar) tarafından kesilen bölgeler bir okla gösterilmiştir. VNTR tekrarlarının sayısına bağlı olarak farklı büyüklükteki DNA parçaları oluşmuştur (Şekil 2, Aşama 4’e bakınız)
Sara Müller’in izniyle
 

730 000 restriksiyon parçasından, yalnızca bazıları bireyler arasında farklılık gösterecektir ki bu durum gözle tespit edilemeyecek kadar küçüktür. Bunun yerine, bilim adamları, yalnızca ilgilenilen dizilerin görüntülenmesine izin veren Southern blotlama adlı bir tekniği kullandılar. Bunu yapmak için, bir elektrik akımı kullanarak yüklü DNA moleküllerini jelin içinden çeken jel elektroforezi yöntemi ile restriksiyon parçalarını boyutlarına göre ayırdılar. Katedilen mesafe parçanın büyüklüğüne bağlıdır (Şekil 2, Aşama 1). Daha sonra, DNA bir membrana transfer edildi (Şekil 2, Aşama 2) ve ilgilenilen VNTR(ler)’e komplementer radyoaktif bir prob (belirleyici etiket) uygulandı. Diziyle eşleşen (Şekil 2, Aşama 3) hibridize (birleşmiş) probun ve bir X-ray filmi üzerine membranın yerleştirilmesiyle bilimadamları radyoaktif olarak etiketli her biri farklı uzunluktaki bir parçayı temsil eden bantlara sahip bir resim elde ettiler (Şekil 2, Aşama 4). Bu resim genetik parmak iziydi.

Peki, bireyler arasında güvenli bir ayrım yaparken kaç tane VNTR’in karşılaştırılması gerekmektedir? Bilimadamları yeterli varyasyona sahip VNTR’leri seçerlerse (örneğin: 15’den 41’e kadar herhangi bir tekrara sahip olabilen D1S80 gibi) milyonda 1 ayırma gücüne sahip olmak için sadece dört farklı VNTR’ye gerek duyarlar. Bu oran, ABO kan gruplarının sunduğu onda birlik orandan çok daha iyidir.
 

Şekil 2: Restriksiyon enzimleri ile DNA kesiminden sonra RFLP analizi. Resmi büyütmek için tıklayınız.
1.Jel elektroforezi ile DNA parçalarının boyutlarının ayrılması. Büyük moleküllerin jeldeki yavaş hareketi resmin en üstünde, küçük moleküllerin hızlı hareketleri jelin en altında görülebilir.
2.-3. Southern blot tekniği. Ayrılmış DNA bir membrana transfer edilir ve ardından A ve B VNTR’lerine karşı radyoaktif etiketli problarla membran üzerinde saptanır.
4. X-ray filmleri her bir insan için bireysel parmak izini göstermektedir. (Şekil 1 ile karşılaştırınız)

Sara Müller’in izniyle
 
Şekil 3: Tanımlanan DNA
parçalarının PCR tarafından
nasıl çoğaltıldığını basitçe
gösteren bir şema. Resmi
büyütmek için üzerine
tıklayınız

Sara Müller’in izniyle

Mevcut teknik: PCR-tabanlı genetik parmak izi

1983 yılında polimeraz zincir reaksiyonunun (PCR) Kary Mullis tarafından keşfi ona Kimya Nobel Ödülüw3, w4 kazandırmıştır. Bu icatla birlikte 1980’lerin sonunda kısa art arda tekrarların (STR’ler) (mikrosatellit olarak adlandırılan 2-9 bp tekrarlı diziler) keşfi günümüzde adli tıpta bilimadamlarının kullandığı yüksek hızlı genetik parmak izi tekniğine yol açtı.

PCR, ilgilenilen bir DNA lokusunun (örneğin; 4 baz çiftlik bir STR olarak bilinen D18S51, (AGAA)n) tek bir DNA molekülünden bir milyar kopyasını birkaç saat içinde meydana getirerek geometrik olarak çoğaltılmasını sağlar (Şekil 3). Bu, adli tıptaki bilimadamlarına çok küçük örneklerin  (örn.,30 hücre kadar) bile analizini yapma avantajı sağladı (RFLP’ye dayanan genetik parmakiziyle bir karşılaştırma için Tablo 1’ e bakınız).

PCR analizi için tüm insanlarda özdeş diziler tarafından çevrilmiş olan STR’lere ihtiyaç duyarız (bu dizilerin korunduğunu söyleyebiliriz). Daha sonra korunmuş dizilere komplementer kısa moleküller olan primerler kullanarak PCR’ı başlatırız (Şekil 4’teki 1134 ve 1135 genleri). DNA çoğaltılınca, jel elektroforezi (Şekil 5) ya da modern adli bilimde kullanılan elektroforetik otomatik dizilime ile (Şekil 6), onu ayırabilir ve bir genetik parmak izi olarak görselleştirebiliriz.
 

Şekil 4: İki bireydeki STR D1S80’in şematik görünüşü (‘D1S80’ adlandırması STR’ın birinci kromozomun sekseninci bölgesinde olduğunu anlatmaktadır). Siyah oklar, spesifik STR amplifikasyonu yapmak için kullanılan primerleri temsil etmektedir. Resmi büyütmek için üzerine tıklayınız
Sara Müller’in izniyle
 

Her bir kromozomun iki kopyasına sahibiz, bu yüzden her bir STR’nin iki kopyasına da sahibiz. Eğer bir kimse STR’nin her kopyası için aynı sayıda tekrarlara sahipse (yani aynı allel), PCR analizi sadece bir DNA parçasını (fragman) gösterecktir: kişi bu STR alleli için homozigottur (Şekil 5’teki yeşil ok Şekil 4’teki ikinci bireye karşılık gelmektedir). Eğer iki kromozom STR için aynı olmayan alleller taşıyorlarsa, iki farklı büyüklükte DNA parçaları (fragman) görürüz ve kişinin heterozigot olduğunu söyleriz (Şekil 5’teki kırmızı ok şekil 4’teki birinci bireye karşılık gelmektedir).

Şekil 5: Öğrencilerinin (1-16 numaralı kanallar) kendi DNA’ları tarafından oluşturulan D1S80 lokusunun genetik parmak izi. M etiketli en sağdaki şerit, belirteç olarak kullanılan ve boyutları bilinen DNA parçalarını içermektedir.
Yeşil ok ile gösterilen birey D1S80 lokusu için homozigottur (sadece bir bant gözükmektedir). Kırmızı okla işaretlenmiş birey heterozigottur (iki bant). Mavi oklar heterozigot ve D1S80 lokusundaki her bir allel için aynı sayıda tekrarlara sahip iki öğrenciyi göstermektedir. Bunun anlamı bu iki öğrencinin DNA parmak izi ile ayırt edilemeyeceğidir. Bu iki öğrenci ikiz olabilir. Ancak, sadece tek bir STR analiz edilirse, birbiriyle alakasız iki kişinin aynı sayıda tekrarlara sahip olmaları da muhtemeldir.

Sara Müller’in izniyle
 

Sadece tek bir STR’yi analiz edersek, birbiriyle alakasız iki insanın aynı PCR’a dayanan genetik parmak izine sahip olma şansı yüksektir (1:2 ile 1:100 oranında) (Şekil 5’teki mavi oklar). Bunun nedeni STR’lerin daha az allellere ve RFLP’ye dayanan genetik parmak izinde kullanılan VNTR’lerden daha düşük heterozigositeye sahip olmasıdır. Bu dezavantajın üstesinden gelmek için aynı anda birçok STR analizi yaparız. Örneğin, Almanya’daki adli sosyal çalışmalarda 16 STR bölgesinin analiz edilmesi yaygındır. Böylece, 1:10 milyar ayrım gücü elde edebiliriz (dünya nüfusundaki bir bireye eşittir; Şekil 6).
 

Şekil 6: Multipleks PCR ve sonrasındaki elektroforetik otomatik dizileme tarafından oluşturulan bir kadının elektroferogramı. Sekiz STR (D3, TH01, D21, D18, SE33, vWA, D8 ve FGA) ve amelogenin (cinsiyet belirtir) analiz edildi. Mavi, yeşil ve siyah eğriler çoğaltılmış STR’leri (tepelerin altında tekrar eden sayılar ile) temsil etmektedir. Kırmızı eğri belirteçtir. (DNA fragment boyutları baz çifti olarak işaretlenmiştir). Resmi büyütmek için üzerine tıklayınız
Sara Müller’in izniyle
 

Table 1: Comparison of RFLP- and PCR-based DNA fingerprinting. After Butler (2010)
   RFLP PCR

DNA başlangıç miktarı

30–50 µg

Tam bir STR kalıbı için en az 200 pg (yaklaşık 30 hücre)

Duyarlılık

+

+++

Analiz için gerekli olan DNA kalitesi

Tam genom

Tam genom gerekmez; kısa diziler içerdiği için parçalar da de yeterlidir (bir STR’ın toplam büyüklüğü çoklu tekrarlar ve yan diziler de dahil yaklaşık olarak 50-500 baz çiftidir)

Zaman

Günler veya haftalar

Saatler

Lokus başına düşen ayrım gücü

+++ 
(Lokus başına daha fazla allel ve daha fazla heterozigosite)

+
(Lokus başına daha az allel ve daha az heterozigosite)
Ancak, multipleks PCR amplifikasyonu (Bir çiftten daha fazla primerli PCR) ve çok renkli etiketleme eş zamanlı olarak mükemmel bir ayrım gücü sağlayarak 16 lokustan fazla incelemeye izin vermektedir.

Tekrar eden birim

10 -100 baz çifti arası

2-9 baz çifti arası (adli vaka çalışmalarında genel olarak 4 baz çifti)

Otomatik belirleme

Mümkün değil

Yüksek çıktılı örnek işlemek mümkün

Onaylanmış lokus sayısı (eğer akrabaları içeriyorsa bu önemli)

Sınırlı sayı

Büyük sayı

Kontaminasyon riski

+

+++

Ek güvenlik ölçümleri gerekli mi?

Evet (radyoaktif izleme nedeniyle)

Hayır (radyoaktif izleme yok)

Genetik parmak izi uygulamaları

Tek yumurta ikizleri
normalde aynı genetik
parmak izine sahiptir.

e3000’ün izniyle; resim
kaynağı: Flickr

Şimdi genetik parmak izinin ne olduğunu biliyoruz fakat nasıl kullanıldığını biliyor muyuz? PCR tabanlı genetik parmak izi adli soruşturmalarda yaygın olarak uygulanmaktadır: saç kökü, deri, sperm, tükürük veya kan gibi genetik materyallere dayanarak polisin şüphelileri belirlemesine ya da dışarda tutmasına imkan vermektedir (aşağıdan indirilebilir hikayeyi görebilirsiniz w5). Ancak bir genetik parmak izi tek başına mahkumiyet için yeterli bir kanıt değildir çünkü yakın akrabalar çok benzer genetik parmak izlerine sahip olabilirler (ve tek yumurta ikizleri normalde aynısına sahiptir).

Rusya’nın son çarı Nicholas II,
çariçe Alexandra ile dört kız
çocukları. Rus devrimini
takiben tüm aile Temmuz
1918’de öldürüldü. Vücutları
(çar, çariçe ve 3 kızı) 1979’da
bulundu ve 2007’de
(Tsarevich ve kalan kızı
Maria) genetik parmak izi
yöntemiyle tespit edildi.

Romanov Collection, General
Collection, Beinecke Rare Book
ve Manuscript Library, Yale
University izinleriyle

Avrupa’nın 16 STR analiz edilmesi yönündeki önerisine rağmen, her ülke hangi STR’ları analiz edeceğine kendisi karar vermekte, bu da uluslararası adli soruşturmaların karşılaştırılmasını zorlaştırmaktadır.

PCR tabanlı metot ayrıca insanlar için babalık testinde, birçok genetik hastalığın teşhisinde (örneğin; Huntingdon hastalığı), doğal felaketlerde hayatını kaybedenlerin belirlenmesinde, soy ağaçları takibinde, kayıp insanların bulunmasında, tarihi şahsiyetlerin incelenmesinde kullanılmaktadır (örneğin; Rusya’nın son çarı ve ailesi). Diğer organizmalarda, koruma amaçlı olarak (örneğin; analiz için fildişlerinin toplanması), ilaç soruşturmalarında (örneğin; ele geçirilen kenevir bitkilerinin analizi), su ve yemek kalitesinin kontrolünde (örneğin; kontamine edici mikropların belirlenmesinde), tıpta (örneğin; HIV, hepatit veya grip gibi viral enfeksiyonların tespitinde) ve biyoterörizmde (örneğin; mikrobiyal türlerin belirlenmesinde) de kullanılabilir.

Her ne kadar PCR yönteminin pek çok avantajından dolayı (Tablo 1), RFLP tabanlı genetik parmak izi büyük ölçüde önemini yitirmiş gibi görünse de bu metot temel araştırmalarda hayvanları ve bitkileri sınıflandırmak için hala kullanılmaktadır. Türlerin genomu hakkında yetersiz bilgi olduğu zaman RFLP tabanlı genetik parmak izi özellikle yararlıdır (PCR metodu için bilinen bir dizinin korunmuş bölgeleri ile çevrili ve bireyler arasında yaygın olarak değişiklik gösteren bölgelere ihtiyaç duyulduğunu hatırlayınız).

Okulda genetik parmak izi

Okulda yapılan DNA izolasyonu sonucu alkolle çökertilen ve pamuk gibi görünen DNA zincirlerininin tüm bir organizmayı kodlayan genom olduğunu gördüklerinde öğrenciler bir ‘Vaovvv’ çekerler. Bunu tükürükw6 (veya ticari olarak elde edilebilen epitel hücreler), bezelye (Madden, 2006), domates, soğanw7 veya dana timusu (okulda dana timusu kullanımına yönelik yerel kısıtlamaların olabileceğine dikkat ediniz)w8 kullanarak okulda yapmak kolaydır.

Genetik parmak izi koruma
çalışmalarında, örneğin el
konulmuş fildişini analiz
etmede kullanılabilir

Ulla Trampert/pixelio.de’nin
izniyle

Daha sonra insan DNA’sındaki özel bir STR’nin (örn., D1S80 veya TH01) PCR’ı gerekirse gerekirse fiyatı uygun ticari kitlerw9 kullanılarak okulda yapılabilirw6. Eğer okulunuzda PCR makinesi yoksa, ayrı sıcaklıklara ayarlanmış üç su banyosu kullanılabilir (ancak bu, yorucu ve elle yapılmasını gerektrir).

Bu cihaz mevcut değilse, genetik parmak iziw10’nin tüm işlemini hem kolaylaştıran hem de simüle eden kitler vardır. Bu kitler, tek STR ve VNTR’nin farklı allellerinin amplifikasyonunu taklit eden DNA fragmentleri içermektedir. (Aslında, bunlar plazmid ya da DNA’nın lamda fajından gelen DNA’nın restriksiyon fragmentleridir.) DNA’nın elektroforezine ve daha sonra boyanmasına ihtiyaç duyulacaktır ki, böylece öğrenciler bir kanıt örneğinden amplifiye edilmiş DNA dizilerini birçok şüphelinin DNA dizileri ile karşılaştırabileceklerdir. Elbette, bu elektroforetik otomatik dizileme kullanılarak amplifiye edilmiş STR’lerin tespitinden çok farklıdır (ve DNA’nın jel üzerinde direkt olarak boyandığı Southern blotlama kullanılarak bile VNTR’lerin görüntülenmesi doğru bir şekilde temsil edilmemektedir), Ancak yine de analitik bir işlemin ilkelerini göstermektedir. Bu simülasyon kitleri kullanıldığında, deneylerin bireyler arasındaki farklılıkları kolayca ortaya koyabileceği izlenimi verir. Ancak gerçekte durumun bu olmadığı öğrencilerin dikkatine sunulmalıdır.

Teşekkür

Yazarlar, makale hakkındaki düşünceleri ve Science Bridge eğitimlerine ücretsiz olarak izin verdiği için Wolfgang Nellen’a teşekkür etmektedirler.

Ayrıca yazarlar, okulda kullanılan ticari kitlerle ilgili tavsiyeleri için Shelley Goodman’a minnettardırlar.

Download

Download this article as a PDF

References

  • Butler JM (2010) Fundamentals of forensic DNA typing. Amsterdam, Netherlands: Academic Press. ISBN: 9780123749994
  • Madden D (2006) Discovering DNAScience in School 1: 34-36.

Web References

Resources

  • Tekrarlayan DNA ve yöntemler (RFLP ve PCR) hakkında daha fazla bilgi için bakınız:
    • Klug WS, et al. (2008) Concepts of Genetics 9th edition. San Francisco, CA, USA: Pearson. ISBN: 9780321524041

  • PCR ve STR’lere ek olarak dünya çapında DNA veritabanları ve adli vaka çalışmaları hakkında daha fazla bilgi için, bakınız:
    • Goodwin W, Linacre A, Hadi S (2010) An Introduction to Forensic Genetics. Chichester, UK: Wiley-Blackwell. ISBN: 978-0470710197

  • DNA tespitine yönelik bir sınıf oyunu için bakınız:
  • ABD’deki The University of Arizona, STR’ler kullanılarak DNA profili üzerinde bir okul faaliyetinin nasıl gerçekleştirileceğini açıklamaktadır. Bakınız: www.biology.arizona.edu ya da direkt linki kullanınız: http://tinyurl.com/7zteg9n

  • DNA İnisiyatif websitesi: Advancing Criminal Justice Through DNA Technology adli DNA analizinde ücretsiz online bir ders sunmaktadır. Avukatları hedefleyen bu ve beraberindeki olay incelemesi konuya mükemmel bir giriş sağlamaktadır. Bakınız: www.dna.gov/training/otc  
  • STR’lerin gerçek bir veritabanını araştırmak için, US National Institute of Standards and Technology’nin web sitesini ziyaret edin: www.cstl.nist.gov/biotech/strbase
  • Genetik hastalıkların nasıl teşhis edildiği ile ilgili daha fazla öğrenmek için bakınız:

Author(s)

Sara Müller Almanya’daki University of Kassel’de biyoloji, kimya ve eğitim okudu ve 2008 yılında ortaöğretim okullarında eğitmenlik için derece aldı. Aralık 2011’de, yine University of Kassel’de, epigenetik konusunda doktora tezini bitirdi. Şubat 2012 yılından bu yana, pratik eğitimini Almanya Göttingen’de öğretmen olarak yapmaktadır. Ayrıca son yedi yıldır Science Bridgew6 yönetim kurulu üyeliğini sürdürmektedir.

Heike Göllner-Heibült moleküler biyolojide altyapısı olan bir DNA adli bilim uzmanıdır. Almanya’daki Philipps University of Marburg’da insan biyolojisi okudu ve birkaç ayını Hollanda’daki Erasmus University of Rotterdam ve Birleşik Krallık’taki University of Cambridge’de geçirdi. 2002’de Marburg’taki Institute of Molecular Biology and Tumor Research’de moleküler biyoloji doktorasını tamamladı ve bir DNA uzmanı ve raporlama görevlisi olarak DNA adli tıp çalışmalarına başladı. Şu anda Almanya Berlin’deki Forensic Science Institute’teki adli soruşturma bürosunda çalışmaktadır.


Review

Dünyadaki tek bir kişiyi belirlemek için DNA kullanma fikri muazzam bir şeydir. Bir bireyin genetik parmak izi, kodlamada kullanılmayan dizilerine dayanmaktadır. Fakat bu parmak izleri nasıl oluşur? Bu makale bunu açıklamaktadır.

DNA veritabanlarından suçluları belirleme yeteneği önemli soruları gündeme getirmektedir: insan DNA’sını bu tür veritabanlarında tutmak etik mi ve insan hakları ihlali mi? Her insan ya da sadece tutuklanan kişi için bir DNA parmak izi olmalı mı? DNA profili ne kadar süre tutulmalıdır?

Öğrenciler, genetik parmak izinin genetik hastalıkların teşhisinin yanı sıra kaçak av ve türlerin yok olmasına karşı mücadele uygulamalarında nasıl yardımcı olabileceğini tartışmak isteyebilirler. İdeal olarak ya gerçek ya da simüle edilmiş bir deneyde kendileri için tekniği deneyebilmelidirler.


Shelley Goodman, Birleşik Krallık




License

CC-BY-NC-ND